Jesteś w: Misja Świętej Rodziny » Teologia Ikony



Ikona, wprowadzi nas w świat ducha - jest oknem do rzeczywistości Bożej. Ikony bowiem się nie maluje, tylko... pisze. To rodzaj opowieści o Bogu. Pisanie Ikony jest więc modlitwą. Wszystko tutaj jest ważne - układ postaci, ich szaty, kolorystyka, figury geometryczne. Teologia Ikony Świętej Rodziny czerpie swoje treści wprost z Biblii.
I tak: przypatrzmy się wpierw dłoniom Jezusa, Maryi i Józefa. Są jak gdyby złączone. W rodzinie ważna jest jedność małżonków skierowana ku Jezusowi Chrystusowi. Małżeństwo jest cementowane nie przez uczucia, dobrą wolę czy zabezpieczenie materialne, ale przez obecność Boga w życiu małżonków. Widzimy, że im bliżej Boga, tym bliżej siebie i im bliżej siebie, tym bliżej Boga.
         Wszystkie postaci na Ikonie są otoczone łukiem, który w Piśmie Świętym wyraża przymierze Boga z człowiekiem (jest o nim mowa po Potopie, gdy Bóg zawiera przymierze z Noem, którego znakiem jest tęcza). Przymierze małżeńskie, które rozpoczyna się w momencie ceremonii ślubnej, trwa przez całe życie małżonków. Geometrycznie wyznaczony środek okręgu, którego fragmentem jest łuk przymierza znajduje się w miejscu, w którym Maryja przytula się do Józefa. Ten pełen czułości gest wyraża prawdę, że tylko miłość pochodząca od Boga jest źródłem miłości małżeńskiej. Człowiek chce kochać i być kochanym bezgranicznie, ale cały czas doświadcza ograniczoności miłości innych i swojej. Ta granica tworzy krąg wokół każdej z osób - krąg egoizmu, w którym są często zamknięci także małżonkowie. Między ludźmi pojawia się Jezus ukrzyżowany, gdyż tylko taka miłość przełamuje krąg egoizmu - tylko taka miłość (gotowa poświęcić siebie) daje pełnię szczęścia w relacji między ludźmi. Tak powinni kochać się małżonkowie, tak powinno kochać się rodzeństwo, tak rodzice powinni kochać dzieci, dzieci rodziców itd.
         Twarze na Ikonie wyrażają tajemnicę. Źródłem nieustannej fascynacji drugą osobą w małżeństwie jest szacunek i pragnienie odkrywania tej tajemnicy, którą ona nosi w sobie. Zauważmy, że Jezus opiera się na rękach Józefa i Maryi, ale jednocześnie wyciąga dłoń, by błogosławić światu. Chodzi tu o ukazanie relacji dziecka i rodziców. Dłonie Maryi i Józefa zbliżają się do siebie nie dotykając się. Miłość w małżeństwie może ciągle wzrastać - nigdy nie dochodzi się do takiego momentu, że bardziej kochać nie można. Miłość to jakby wartość trójwymiarowa. Wymiar fizyczny jest związany z ciałem, które w miłości pełni bardzo ważną rolę. Jeśli kogoś kocham to się do niego uśmiecham, przytulam, całuję (widać to szczególnie w miłości matki do dziecka).
         Dochodzimy wreszcie do tego, że Jezus potrzebuje miłości Maryi i Józefa. On jest na nich oparty jak na tronie. Dziecko bardzo potrzebuje miłości rodziców i cieszy się, gdy widzi jak rodzice okazują sobie miłość. Miłość rodziców jest dla dziecka obrazem miłości Boga. Gdy małe dziecko słyszy, że Bóg jest ojcem, to automatycznie myśli o swojej relacji z tatą. Dziecko nie potrafi myśleć abstrakcyjnie w oderwaniu od konkretów. Gdy relacja z ojcem jest dobra, gdy ojciec potrafi dziecko przytulić, poświęcić mu czas, gdy potrafi skarcić, wytłumaczyć, pokazać, gdy dla dziecka ojciec jest „mistrzem świata", tym który może wszystko - wtedy relacja z Bogiem jest dobra. Taki człowiek w dorosłym życiu nie boi się Boga, ale ufa Mu bezgranicznie. Podobnie jest z miłością matczyną, gdyż w Bogu jest czułość matki i autorytet ojca.
 
Maryja - rola kobiety i matki

         Na naszej Ikonie Maryja ma szaty koloru czerwonego - jest to kolor królewski. Wpatrywanie się w Maryję uświadamia nam wielkość powołania kobiety i jej obdarowania przez Boga. Święta Rodzina zamknięta jest w kształcie serca. Ten zarys sugeruje zanurzenie w nieogarnionej Bożej Miłości. Wszyscy jesteśmy Bogu potrzebni. To jest właśnie Miłosierdzie Boże, że jesteśmy zanurzeni w Jego sercu. Ikona nie jest kryptogramem, czyli ukrytym zapisem tajnych treści. Na nią patrzy się poprzez serce. Jeśli spojrzymy przez serce spojrzymy tak, jak patrzy się na kochane osoby, tak jak patrzy na nas Bóg. Takie patrzenie na Boga i ludzi jest świadectwem głębokiego życia duchowego, które to jest celem naszego trwania przy Bogu.



 
Niedziele
7.30, 9.30 (z udziałem młodzieży), 11.00 (z udziałem dzieci), 12.30, 18.00
W pozostałe dni tygodnia
7.30 i 18.00
Święta
7.30, 9.00, 18.00
Okres wakacyjny
Niedziele 7.30, 9.30, 11.00, 20.00
Poniedziałki, Środy, Piątki 18.00
Wtorki, Czwartki 7.30
Soboty 7.30, 18.00
Święta 7.30, 9.00, 18.00

Wpisz swój adres e-mail jeśli chcesz otrzymywać wiadomości z życia parafii:
Adres e-mail: